ลินดา ซินแคลร์อยู่มา 45 แล้ว
ครูภาษาอังกฤษม.ปลาย ขึ้นคานแบบไม่มีทีท่าว่าจะได้ลง
ชีวิตเธอแสนจะธรรมดาๆ
อยู่ในกฎระเบียบ
ฉันมีนี่
ประหยัดมัธยัสถ์
น่าอดสูเล็กๆ
ความหวังไม่มากมาย
ฉันไม่เป็นไร
พ่อคะ ทางนี้
- แล้วก็ผิดหวัง - เก้อเลย
เธออยู่คนเดียวในคิงส์ตัน เพนซิลเวเนีย
ไม่ไกลจากบ้านเกิดเธอนัก
เธอไม่ปลื้มอะไรหรูหราฟู่ฟ่า
แต่ชอบความรื่นรมย์แบบธรรมดา
และแม้ว่าชีวิตเธออาจดูเย็นชาจืดชืด
ฉันรับประกันเลยว่า นางสาวลินดา ซินแคลร์ไม่ใช่แบบนั้น
เธอเป็นผู้หญิงเร่าร้อน
โรแมนติก
เธอถึงได้อยู่คนเดียว
เพราะเธออยู่คนเดียวมาตลอด
หนูน้อยลินดาผู้มีอารมณ์อ่อนไหว ค้นพบที่หลบภัยในวรรณกรรม
ผลงานชั้นยอดปลุกความตื่นเต้นเร้าใจ เกินต้านทานในตัวเธอ
จนทำให้โลกธรรมดาๆ ยิ่งดูสิ้นหวังเข้าไปอีก
เร็วหน่อยๆ
เธอไม่เห็นเหตุผล ที่จะลงไปวิ่งไล่แบบเด็กๆ
และเธอก็แทบไม่สนใจกิจกรรม ไร้ความสร้างสรรค์ของหนุ่มสาว
สัมปชัญญะอันสูงส่ง
นำทางลินดาสู่เป้าหมายชีวิตของเธอ
- ไหนว่าเธอจะไปห้องสมุดไง - ยัยนั่นมันห่วย
เธอจะอุทิศตัวเพื่อจุดประกายไฟ
ไงโจอันนา
ความหลงใหลในวรรณกรรมในใจหนุ่มสาว
เธอเพาะบ่มอุดมคติ
ชุมชนจะรับมือการเปลี่ยนแปลง เมื่อถูกกระตุ้นโดยปัจเจกบุคคลยังไง
เห็นค่าความคิดพวกเขา
เมลิสซ่า
พวกเขารักเธอ
แต่จิตวิญญาณที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่
อันเป็นที่รักยิ่งในชั้นเรียน
สาปให้เธอกลายเป็นสาวทึนทึก
ลินดา
- หวัดดีครับ - หวัดดี
ผมดอนครับ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่รู้จัก
- โทษที - ไม่เป็นไร
คุณสั่งไม่รอผมเลย
ฉันขอโทษจริงๆ คือ
เปล่าผมไม่ได้ว่าอะไรหรอก แค่พูดเล่นน่ะ
เธอจะเป็นแบบอย่างให้นักเรียนได้ยังไงล่ะ ถ้าเธอลงเอยกับใครที่ไหนก็ได้
ตอนนี้ผมตกงาน
ซึ่งอันที่จริงมันเยี่ยมไปเลย
- ผมมีเวลาเหลือเฟือ ผมเลิกกินน้ำแข็ง - "ไร้อารมณ์"
- ผมเริ่มไว้หนวด - "น่าเบื่อ"
ซึ่งพอผมหย่า หนวดมันก็เข้าที่แบบที่เห็น
และผมรู้สึกเป็นตัวเอง
และที่จริงผมอาจกินน้ำแข็งบ้าง
เธอโหยหาผู้ชายอ่อนไหว ช่างเอาอกเอาใจ
คุณจำเป็นต้องทำเงินสามหมื่นห้า ถึงสี่หมื่นดอลลาร์ต่อปี
โดยไม่ถูกไล่ออก
- แค่สอนเด็กๆ ปรบมือวิ่งเป็นวงกลม - "ยะโส"
- วิชาพละควรแล้วแต่พ่อแม่สิ จริงไหม - "น่ารังเกียจ"
คุณสอนอะไร ฝรั่งเศสเหรอ
คนที่เป็นผู้ใหญ่และพูดจานุ่มนวล
ระบบคุณมันไม่เวิร์กลินดา
มันโหยหาอากาศ
- แล้วรู้อะไรไหม - "หลงตัวเอง"
ปล่อยมันตายไปเถอะ เรื่องพื้นๆ ไง
ขอบคุณ
คุณช่วยออกได้ไหม ผมไม่มีเงินสด
ขอบคุณลินดาผมว่า
ท้ายที่สุดลินดาก็ยอมแพ้เรื่องผู้ชาย
ทำไมเราไม่ย้อนกลับไปยุคอินเดียนล่ะ
- คุณเอาข้าวโพดให้ ได้ ผมจะช่วย - "บ้า"
เธอรักงานของเธอ เธอทำงานคุ้มค่า
ไม่ได้ เถียงๆ อะไรๆ ก็โต้วาที
พอกันที
เชื่อเลยประเทศนี้
และถ้าชีวิตของนางสาวซินแคลร์ ผู้ปลงตกมันจะดูน่าอนาถก็ช่างปะไร
ถ้าวรรณกรรมจะสอนอะไรเธอ นั่นก็คือ ความโรแมนติกที่แท้จริงคือการอยู่คนเดียว
และต้องคอยระวังภัย จากโลกที่แสนอันตรายตลอด
อะไรเนี่ย
ผมเองเจสัน เชอร์วู้ด เรียนชั้นอาจารย์ปี 2006
เจสัน เชอร์วู้ด
- ใช่ - แล้วเธอมาทำอะไรแถวนี้เนี่ย
ฉันนึกว่าเธออยู่นิวยอร์ก
เปล่าผมไม่ได้อยู่แล้ว
พระเจ้าช่วย ฉันขอโทษจริงๆ นะ
ฉันพาไปโรงพยาบาลเอง
- ไม่เป็นไร - เจสันไปเถอะนะ
เราต้องไปแผนกฉุกเฉิน ไปเถอะ
ไม่ๆ ขอร้องล่ะ ไม่ๆ
ไม่เป็นไร
ผมไม่เป็นไร พ่อผมทำงานที่โรงพยาบาล ผมไม่อยากเจอเขาจริงๆ
ก็ได้ๆ งั้นฉันพาไปส่งบ้านนะ
ปวดแสบปวดร้อนไปหมด
- หน้าไหม้หมดแล้ว - ฉันรู้ ฉันขอโทษจริงๆ
ไปเร็วรถฉันอยู่ตรงนี้
จะบ้าตาย ใครใช้สเปรย์พริกไทยในคิงส์ตันกัน
ฉันมีผ้าขนหนูสะอาดอยู่ท้ายรถ ฉันหยิบให้ได้นะ
ไม่เป็นไรครับแค่นี้ก็พอแล้ว
ฉันขอโทษจริงๆ นะ
ไม่หรอก
ผมผิดเอง ผมไม่น่าทำให้อาจารย์ตกใจ
ไม่ๆ เธอก็แค่อยากเข้ามาทักทาย ฉันน่าจะจำเธอได้ในทันที
เจสัน เชอร์วู้ด เธอกลับมาทำอะไร ในคิงส์ตัน เพนซิลเวเนีย
ฉันนึกว่าเธอจะไปบรอดเวย์แล้วซะอีก
ก็ไม่เชิง
ยังไงเธอก็ต้องได้ไปแน่
เธอเป็นหนึ่งในนักเขียนที่เก่งที่สุด ในชั้นเท่าที่ฉันเคยเจอ
เจ๋งไปเลย
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ล่าสุดฉันได้ข่าวว่า เธอเข้าโปรแกรมเขียนบทที่เอ็นวายยูใช่ไหม
การเขียนบทละคร
ใช่ ผมได้ปริญญาสองปีก่อน
แล้ว
อย่าทิ้งให้สงสัยสิ
แล้วก็แค่นั้นผมจบเรื่องการเขียนแล้ว
หมายความว่าไง
แปลว่ามันจบแล้ว
คือผมเขียนบทละคร ปัญหาก็คือใช้เวลาเป็นนานมาก
แต่ไม่รู้สิผมเชื่อมั่นจริงๆ
แน่อยู่แล้ว เกิดอะไรขึ้น
ผมพยายามให้ได้สร้าง
ใช้ทุกหนทางที่มี เพื่อให้มีคน ยอมอ่านงานผม
ดี
ขับตรงไปได้เลยครับ ผมอยู่บ้านพ่อน่ะ ตอนนี้
แล้วเขาคิดไงกับเรื่องนี้
อาจารย์ไม่รู้จักพ่อผมหรอก
ฉันรู้นิดหน่อย เราเข้ายิมเดียวกัน
ตลกดี
เขาบอกว่าผมควรไปเรียนกฎหมาย
ไม่นะ
ผมเลยว่าจะทำงั้น
เจสัน
ผมเขียนไม่ได้
บอกตามตรงมันทำให้ผมป่วย
แล้วผมก็ต้องทำอะไรสักอย่าง เรียนกฎหมายก็เข้าท่า
เดี๋ยวเลี้ยวซ้ายซอยหน้าเลยครับ
ที่นี่ล่ะ
บ้านแสนรัก
ขอบคุณครับ
ฉันขอโทษจริงๆ นะ
ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องห่วงหรอก
เจสันถ้าฉันพอจะช่วยอะไรได้ อย่างน้อยฉันก็อยากอ่านบทเธอ
ได้สิครับเดี๋ยวเอาไปให้ที่โรงเรียน
โอเค
ได้นะ โอเค
หวัดดีครับอาจารย์
บาย
นี่เป็นเวลาที่เยี่ยมที่สุด และเวลาที่แย่ที่สุด
ได้เวลาส่งแบบทดสอบกันแล้ว
ตอนนี้ครูรู้ว่าพวกเธออ่าน เรื่องอะเทลออฟทูซิตี้ส์กันจบแล้ว
เพราะงั้นเรามาคุยเรื่อง การตายของซิดนีย์ คาร์ตันกัน
ทำไมเขาถึงได้ยอมสลับที่ กับผู้ชายที่จะต้องถูกตัดหัว
ทำไมเขาถึงยอมเสียสละชีวิตตัวเอง
แฟลลอน
หนูว่ามันเจ๋งมากเพราะเขาทำเพื่อลูซี่
ถึงเธอจะแต่งกับคนอื่น
เขาก็ยังรักเธอมาก จนยอมตายเพื่อช่วยสามีเธอ
มันไร้ความเห็นแก่ตัวโดยสิ้นเชิง
ดีมาก
ว่าไง
อาจารย์เคยเขียนพวกนวนิยาย
หรือบทละครอะไรไหมคะ
ไม่ ครูไม่ใช่นักเขียน
ครูเป็นนักอ่าน
แล้วเราก็ต้องการอีกเยอะ
มีแต่ศิลปินตัวจริงที่ถ่ายทอด ประสบการณ์ของมนุษย์เป็นคำพูดได้
ว่าไงวิล
ขอโทษนะครับแต่ถ้าดิคคินส์ เป็นยอดศิลปินอย่างที่ว่า
เขาคิดตอนจบที่ผู้ชายคนนี้ ไม่ต้องฆ่าตัวตายไม่ได้เหรอครับ
ครูว่าเธอหลงประเด็นแล้วล่ะ
การตายของซิดนีย์ไร้ซึ่ง ความเห็นแก่ตัวเหมือนที่แฟลลอนพูด
ความพอใจเดียวที่เขาได้รับคือ การรู้ว่าเขาตายเพื่อเป้าหมายอันสูงส่ง
นี่เป็นสิ่งที่ผู้คนเข้าใจในสมัยดิคคินส์
แต่เดี๋ยวนี้เราห่างไกลจากคุณธรรมดั้งเดิม อย่างเกียรติยศ
ความไม่เห็นแก่ตัวความบริสุทธิ์ แห่งรักแท้ที่ไม่ใดตอบแทน
หวัดดีครับ
- ตายจริง - ขอโทษที่รบกวน
ไม่ๆ เข้ามาก่อน
ทุกคนต้องตื่นเต้นแน่ที่ได้เจอเธอ เข้ามาเถอะน่า
นักเรียนครูมีเซอร์ไพรส์มาฝาก
นี่คือเจสัน เชอร์วู้ด
เขาเป็นศิษย์เก่าที่นี่และสำเร็จการศึกษา ด้านการเขียนบทละครมาจากเอ็นวายยู
ครูมั่นใจว่าหลายคนจำได้ว่าเคยอ่าน งานชิ้นเยี่ยมของเขาเดอะฮิดเด้นคอร์ท
ขอโทษด้วยนะ
ผมแค่แวะเอานี่มาให้
วิเศษเลย ขอบคุณมาก มาเรียนกับเราไหม
ไม่ล่ะครับผมกลับเลยดีกว่า
พวกเธอโชคดีที่ได้เจออาจารย์ซินแคลร์
ฉันมีอาจารย์สอนการเขียนเก่งๆ หลายคน ที่ ม.และเธอเป็นหนึ่งในสุดยอด
ขอบคุณครับ
บาย
ก็ได้ ครูยอมรับครูยัดเงินให้เขาพูด
เอาล่ะการสละอันสูงส่ง
- คุณหมอเชอร์วู้ด - ครับ
วันนี้ฉันเจอลูกชายคุณ
ฉันลินดา ซินแคลร์
- เคยเป็นครูสอนภาษาอังกถษเขา - ผมรู้จักคุณ
ใช่เจสันกลับมาแล้ว
เขาเล่าเรื่องนิวยอร์กให้ฟังน่าเศร้ามาก
ผมว่าเขาแค่ถึงจุดที่รู้สึกว่าต้องหยุด
เพื่อสำรวจตัวเองเรื่องธรรมดามาก
แต่มันน่าเสียดายจริงๆ ถ้าเขาต้องเลิกงานเขียน
เพราะเขามีพรสวรรค์มาก
แต่วงการนั้นมันลำบากมากคุณก็รู้
ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำได้
ฉันตื่นเต้นที่จะได้อ่านงานเขา
- เขาให้คุณดูเหรอ - ใช่
ฉันตื่นเต้นที่จะได้อ่าน
- หวังว่าคุณจะชอบ - ต้องชอบอยู่แล้ว
แล้วคุณชอบไหม
มันไม่ใช่ทางของผมน่ะ
- ดีใจที่เจอคุณนายซิน - คุณ
ซินแคลร์
"ไม่สนับสนุน"
คุณซินแคลร์ ใช่
- ฮัลโหล - สวัสดีครับผมโทรมาจาก
ไม่ค่ะขอบคุณ ช่วยตัดฉันออกจากรายชื่อด้วย
แค่เดี๋ยวเดียวเองครับ
- ขอบคุณมากค่ะ - คุณครับๆ
อาจารย์ซินแคลร์
ถ้าพอจะมีค่า เดอะคริซาลิส
เจสัน
เจสัน นี่ลินดา ซินแคลร์ ฉันปลุกเธอรึเปล่า
เปล่าครับ
หวัดดีครับ
ว่าไงครับ มีอะไร
คือฉันอ่านบทแล้ว
เหรอครับ
มันวิเศษมากๆ
อาจารย์ชอบเหรอครับ
ชอบมากเลยล่ะ
มันน่าทึ่งมาก ฉันร้องไห้ไม่หยุดมาคึร่งชั่วโมงแล้ว
จริงเหรอ
ล้อเล่นรึเปล่า จบแบบนั้นเนี่ยนะ
เธอกล้าคิดไปเรียนกฎหมายได้ไง เธอต้องอยู่ในนิวยอร์ก
ขอบคุณที่พูดเอาใจผมครับ
เปล่าๆ
ฉันไม่ได้เอาใจ ฉันพูดจากใจ
ฉันทนไม่ได้ที่คิดว่า จะไม่มีใครได้เห็นเจสัน
ใช่ผมด้วยแต่ว่า มันก็ต้องเป็นแบบนั้นล่ะ
คือผมไม่เป็นไร
ผมจะเป็นทนาย
ผมก็แค่ต้องปล่อยมันไป
แต่ถ้าเกิดมีทางให้มันได้สร้างตอนนี้ล่ะ
เธอจะสนใจรึเปล่า
เอาตรงๆ ไม่มีทางหรอก
- เพราะ - จำคาร์ล คาปินัสได้ไหม
มิสเตอร์ คาพีนิสอาจารย์ดราม่าเหรอ
ไม่เอาน่าเจสันเขาเป็นเพื่อน
โทษที คาปินัส
เขาบ่นตลอดที่ต้องกำกับละครเวที เรื่องเดิมปีแล้วปีเล่า
ฉันอยากให้เขาดูเดอะคริซาลิส
คือผมไม่แน่ใจว่ารู้สึกยังไง เรื่องนั้น จริงๆ
เพราะถ้ามันโดนใจเขา ซึ่งฉันรู้ว่าต้องโดนแน่
ก็มีโอกาสสูงมาก ที่เขาจะสร้างละครเรื่องนี้ได้
ที่โรงเรียนน่ะเหรอครับ
ให้ตายเถอะ
ให้เขากำกับเหรอ
ถูกต้อง
โอเค ฉันรู้ว่าคาร์ล
อาจจะดูแข็งกร้าวไปสักหน่อย แต่บอกได้เลยว่า
ผู้ชายคนนั้นเข้าใจละคร
ลินดาอยู่ในนั้นไหมลิน
โทษที
ลินดา
คาร์ล รอเดี๋ยวก่อนได้ไหม
ผมรอไม่ได้ ผมเพิ่งได้ประสบการณ์ยอดเยี่ยมที่สุด
- ได้ยินผมไหม - ได้ยินแล้วๆ
- เร็วสิ - โอเค
ลินดาๆ
- คุณชอบเหรอ - ชอบเหรอ นี่มันเรื่องของผมเลย
เขาเขียนเรื่องนี้ให้ผม
ฉันรู้ฉันก็รู้สึกเหมือนกับคุณเลย
แน่นอน เรื่องนี้เป็นสุดยอดต้นแบบ มันเลยดึงดูดคนทุกเพศทุกวัย
แน่นอน
แต่มันพิเศษมาก ผมรู้สึกเหมือนถูกเปลี่ยนเป็นคนใหม่
เดี๋ยวเราควรใช้เป็นคำโปรยเดอะคริซาลิส จะเปลี่ยนแปลงคุณ
จุดตลอดกาล
เครื่องหมายตกใจ
ลินดาผมสร้างงานชั้นเลิศได้
ในหัวผมเห็นภาพชัดมาก
เรื่องรูปแบบ ผมวาดภาพศิลปะแบบนีโอ เอ็ดวาร์เดียน เยอรมันเอ็กซ์เพรสชันนิสต์
แต่มีสีสันและสนุก
ผมวางตัวแล้วด้วย
ฮัลลี่ แอนเดอร์สันเหมาะรับบทนำที่สุด
และชีล่า นุสบอมรับบทแม่เลี้ยงชาวไอริช
เธอเก่งเรื่องภาษาถิ่น
จังหวะเหมาะเจาะที่สุด
ปีนี้ผมหานักแสดงมากพรสวรรค์ได้เยอะมาก
คุณว่าเราทำได้จริงเหรอ
ได้สิ
และเราต้องทำ
คุณไม่เห็นเหรอ
ผมกลายเป็นซอมบี้ทางศิลปะ
เดินอย่างไร้ชีวิตผ่านงานละครเดิมๆ ปีแล้วปีเล่า
ผมต้องกำกับเรื่องดิอิมพอร์แทนซ์ ออฟบีอิ้งเออเนสต์เทอมนี้เป็นรอบที่ห้า
พยายามชุบชีวิตให้ซิทคอมตกยุค
ผมจะทำได้ไงหลังได้อ่านเรื่องนี้
มันเหมือนโอนีลเจอคาฟก้าเจอสปีลเบิร์ก แล้วชวนกันเดินเข้าบาร์
มันสด มันใหม่
ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
ทำไมล่ะฟิล
เพราะว่านี่ไม่ใช่ละครมุ ปลายคาร์ล
คุณรู้เหรอว่าอะไรเหมาะไม่เหมาะ กับละครมุ ปลาย
ผมทำมา 38 รอบ
ตลอด า9 ปี
ผมเชื่อว่าผมเชี่ยวชาญ
ไม่มีใครสงสัยเรื่องนั้น ที่ฟิลจะพูดก็คือ
ฟิลคงพอใจ ถ้าเราทำ เรื่องอาวเออร์ทาวน์ปีละ 2 ครั้ง
แล้วไงผมชอบอาวเออร์ทาวน์ ผมว่ามันดีงาม
- ใครๆ ก็ชอบ - ฟังก่อนนะ
ฉันคิดว่า
เราจะเปิดแสดงเรื่อง ดิอิมพอร์แทนซ์ออฟบีอิ้งเออเนสต์กัน
ทรูดี้ถ้าผมต้องใช้เวลาอีกสองเดือน ทำแซนด์วิชแตงกวาล่ะก็
ผมจะม้วนตัวท่าเดียวกับเด็กในท้อง แล้วตายซะ
นี่จะเป็นอีกหายนะของคุณ
เหมือนตอนคุณทำเรื่องโอกลาโฮมา ที่มีหน้ากากปัญญาอ่อนนั่น
มันเป็นศิลปะสไตล์โนแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม โปรดรู้เอาไว้ซะด้วย
ลิเดีย พล็อทเก้จากเดอะไทมส์ลีดเดอร์ บอกว่ามันเปี่ยมจินตนาการ
แต่ผมว่ามันเห่ยสุดๆ
จากปากผู้ชายที่คิดว่าเรื่องอเมริกันบัฟฟาโล่ เกี่ยวกับควายอเมริกัน
ก็มันเรียกงั้น
ในนามแห่งเดวิด มาเม็ต ไอ้เฮงซวย
พอขอเวลานอก
เอาล่ะทำใจให้เย็นลงกันเถอะ
- ผมขอโทษ - ให้อภัย
สำหรับละครเรื่องนี้ เดอะคริซาลิส
บอกเลยว่าฉันประทับใจ กับงานเขียนของศิษย์เก่าคนนี้
แต่ฉันสงสัยว่า มันจะเหมาะสมกับกลุ่มผู้ชม ม.ปลายรึเปล่า
ใช่
- ถูก ผู้ปกครองจะคิดยังไง - ถูกเผง
เราจะอธิบายให้กรรมการฟังได้ไหม
ขอโทษนะมันมีปัญหาอะไรกันแน่
ฮัลโหล คุณได้อ่านรึยัง
มันทั้งหยาบคายใช้ความรุนแรง
แน่ล่ะว่าเราจะลดทอนให้เบาลง ไม่ต้องบอกก็รู้
เราคุยเรื่องนั้นได้ แต่ฉันไม่
ไหนจะเรื่องต้นทุน กับสเปเชียลเอฟเฟคท์บ้าบอพวกนี้
ไหนจะเรื่องเสื้อผ้า
แล้วก็เด็กผู้หญิง ที่กลายร่างเป็นปีศาจแมลงอีก
บ้ารึเปล่านี่ไม่ใช่บรอดเวย์นะ
ผมเจ็บแปลบแต่รู้ดี
เรามีงบประมานการสร้างจำกัด
แต่เรื่องนี้มันมากกว่าเรื่องเงิน
มันเกี่ยวกับเด็กๆ
พวกเขาจะตื่นเต้นแค่ไหนที่ได้แสดงงาน ของนักเขียนบทที่เคยเป็นเหมือนพวกเขา
ถ้าอยากให้กรรมการซื้อ ให้ผู้ปกครองซื้อ
ก็ขายเจสัน เชอร์วู้ด
อดีตนักเรียนมุ ปลายคิงส์ตัน ผู้กลับมา สร้างแรงบันดาลใจให้เด็กรุ่นต่อไป
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เยี่ยมยอด ฉันคิดว่า ฉันพอจะรู้นะคะว่าเรื่องเยี่ยมๆ เป็นยังไงน่ะ
งานนี้เราจะขายตั๋วได้เป็น 2 เท่า
คนคิงส์ตันหิวกระหายสิ่งแปลกใหม่
และถ้าเป็นเรื่องเงินฉันบอกเลยว่า
ถ้าเราทำเกินงบมาแม้แต่เพนนีเดียว
ฉันจะเป็นคนควักกระเป๋าออกเอง
ฉันเชื่อในละครเรื่องนี้มากเท่านั้นล่ะ
ฟิล คุณคิดว่าไง
เดี๋ยวก่อน เรายังไม่ได้พูดเรื่องตอนจบเลย
ตอนจบทำไม
มันหม่น
หม่นเหรอ
ทรูดี้เด็กสาววัยรุ่นแขวนคอตาย
จากนั้นพ่อเธอ ก็ระเบิดสมองตัวเองกระจุย
ละคร ม.ปลายทำงั้นไม่ได้
แต่ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับ ตอนจบของเรื่อง
มันคือบทประพันธ์ มันคืออิบเซ่น
มีหวังได้โดนฟ้องน่ะสิไม่ว่า
เราต้องเปลี่ยนตอนจบ
ก็ได้
- เราจะตัดตอนจบ - ว่าไงนะ
- อะไรนะ - เราจะตัดออก
ทิ้งไว้แบบคลุมเครือ
ใช่ มันจะยิ่งเพิ่มปริศนา
เปิดกว้างสำหรับการตีความ
ผมชอบนะ
เจสันจะเห็นด้วยเหรอ
ผมแน่ใจว่าเขาเข้าใจเหมือนเราทุกคนว่า เราต้องยืดหยุ่นในนามแห่งละคร
ผมขอลายลักษณ์อักษร
ผมต้องเริ่มออดิชัน ภายในวันศุกร์รวบรวมทีมงาน
- คาร์ล - งานเยอะมากแต่เวลาน้อยนิด
แต่เมื่อมีแรงบันดาลใจ
- มันก็แทบไม่เหมือนงาน - คาร์ลๆ
เราตัดตอนจบไม่ได้เด็ดขาด
มันจะทำละครพังยับ
- ใจเย็น - ไม่ ฉันไม่เย็นหรอก
ฉันจะอธิบายกับเจสันยังไง
ง่ายจะตาย ไม่ต้อง
- เพราะเราจะไม่ตัดออก - ไม่เหรอ
ไม่ ผมแค่พูดให้ เดอฟูเรอห์กับเมียเขาอนุมัติ
- ธุรกิจโชว์มันก็แบบนี้ล่ะ - งั้นเหรอ
ต้องทำต่อไปไม่ว่ายังไง
เชื่อผมเถอะเมื่อคนดูทั้งโรงละคร โห่ร้องกันในคืนเปิดตัว
แม้แต่เจ้างั่งฟิลก็จะต้องเห็นด้วย
- จริงเหรอ - จริงสิ
ผมให้สัญญา
มันคือเกมลินดา
และผมรู้วิธีเล่น
ไงครับ โทษทีที่ช้า
ตายจริง เธอต้องหนาวมากแน่ๆ
- ฉันสั่งกาแฟร้อนๆ ให้นะ - ผมไม่เป็นไร
ไม่ครับผมไม่อยากดื่ม ผมเป็นแผลในกระเพาะ
- ชาสมุนไพรไหม - ไม่ครับ ไม่เป็นไร
ผมไม่อยากดื่มอะไรเลย
เป็นมานานแค่ไหนแล้ว
ตั้งแต่อยู่นิวยอร์ก ตั้งแต่เขียนบทเรื่องนี้
- พูดถึงเรื่องนั้น - ใช่ ละคร บทละคร
โอเค นี่เป็นสัญญา
เรียกว่าข้อตกลงไม่เป็นทางการ ที่ฟิล เพลาสกี้เขียนดีกว่า
สรุปใจความคือเธอให้สิทธิ์โรงเรียนเรา สร้างละครของเธอ
แค่เธอเซ็นตรงนี้เราก็เริ่มได้เลย
ทุกอย่างโอเคไหม
ผมไม่อยากเรื่องเยอะ
และรู้ว่าอาจารย์อยากช่วย
แต่เรื่องที่ผมเขียน ไม่ใช่ละครเวที ม.ปลาย
เรื่องนั้นฉันเข้าใจดี
และถึงจะอยากทำแค่ไหน เชื่อเถอะว่าผมอยากทำ
ผมก็ขอไม่ได้ทำเลยดีกว่าให้ทำออกมาแย่
คาร์ลกับฉันก็รู้สึกแบบนั้น
ผม..
คือผมไม่คิดว่าจะทำได้
อยากให้พ่อเธอชนะเหรอ
อะไรนะ
ฉันไม่ได้โง่ ฉันอ่านบทแล้ว
ฉันรู้ที่มาของมัน
พ่อเธอไม่เข้าใจเธอ ใช่
เขาไม่สนับสนุนเธอ
- เขาสนับสนุน - ทางด้านการเงินน่ะใช่
จ่ายค่าเรียนกฎหมาย
เขาจะส่งเสริมเธอ ก็ต่อเมื่อเธอทำในสิ่งที่เขาอยากให้ทำ
อย่ายอมเขาเจสัน พิสูจน์สิว่าเขาคิดผิด
ถ้าเขาคิดไม่ผิดล่ะ
เธอก็แค่เสียความมั่นใจ
มันอาจเกิดขึ้นกับศิลปินคนไหนก็ได้
แต่ถ้าเธอทำงานนี้
เธอจะได้มันคืนมา ฉันสัญญา
เหมือนเซ็นขายวิญญาณเลย
ใช่แฮร์เฟาส์
มันเป็นของฉันแล้ว
ชีล่า นุสบอมจะแสดงในบทของ มาร์กาเร็ตแม่เลี้ยงใจโหดชาวไอริช
ชีล่าฝึกสำเนียงไอริชอยู่ใช่ไหม
ฉันจะไปเจอแกที่ผับ บนถนนกราฟตัน นังปัญญานิ่ม
วิล เทรย์เนอร์จะรับบท ดร.ทิม เชอร์แมน พ่อขี้เหล้าผู้เย็นชา
แฟลลอน ฮิวจ์ จะรับบทแม่ผู้ล่วงลับของนางเอก
อริแอดเน่ซึ่งสถิตอยู่ในฐานะ ราชินีผีเสื้อราตรี
และสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด
แน่นอนฮัลลี่ แอนเดอร์สัน จะเป็นนางสาวเจน เชอร์แมน
นางฟ้าอารมณ์อ่อนไหวผู้ถูกเข้าใจผิด
หวัดดีค่ะ
คุณเชอร์วู้ด
ผมขอพูดในนาม แผนกการละคร โรงเรียนคิงส์ตัน
เป็นเกียรติที่ได้คุณมาร่วมงาน
และผมรู้ว่าเราต่างมีคำถาม
แล้วใครอยากเริ่มก่อน
ฮัลลี่
บทคุณจับความรู้สึก เด็กสาววัยรุ่นได้ชัดมาก
ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร สงสัยว่ามีใครเข้าใจเราไหม
ฉันอยากแสดงออกมาให้สมจริงที่สุด
และจะช่วยได้มากถ้ารู้ที่มาของเจน
อะไรดลใจคุณคะ
ทุกๆ อย่างที่ผมเขียน
ทุกอย่างที่ตัวละครพบเจอเป็นเรื่องจริง
ใช่ ทุกอย่างเกิดขึ้นกับชีวิตผมทั้งหมด
เป็นเรื่องที่ผมพบเจอในบางช่วง
มันเป็นเรื่องส่วนตัวมากๆ
- ใครมีคำถามอีกไหม - ครับ
ในหน้า 52
ตอนที่ทิมทะเลาะกับเจนรุนแรงมาก
คุณคิดว่าเขาจำเป็นต้อง ลงไม้ลงมือจริงเหรอ
ประเด็นหลักไม่ได้จะบอกว่าเขาเก็บกด เกินจะแสดงอารมณ์อะไรเหรอ
มันแค่ดูแล้วแบบว่า
แบบว่าอะไร
ไม่รู้สิ
ซ้ำซาก
ให้ตายวิล จำเป็นต้องพูดด้วยเหรอ
ใช่ ขอโทษที
พระเจ้าช่วย
- วิลเป็นอะไรของเธอ - ผมทำอะไร
รู้ไหมเธอโชคดีแค่ไหน ที่ได้เวิร์กช็อปกับนักเขียนตัวจริง
เจสันเป็นแขกผู้มีเกียรติของเรา
ถ้าเธอให้ความเคารพ อย่างที่เขาควรได้รับไม่ได้
เราก็อาจต้องหาคนอื่น มาเล่นละครเขาแทน
จะเอาแบบนั้นไหม
- ไม่ครับ - ครูก็ไม่คิดงั้น
วันนี้เธอกินยาริทาลินรึเปล่า
ลืมไปเถอะ ผมว่ามันเป็นเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่
- ผมไม่น่าจะ.. - ฉันเสียใจจริงๆ ฉันไม่..
ผมไม่ยอมให้เด็ก ม.ปลายอวดเก่ง มาบอกว่างานผมซ้ำซากหรอก
ไม่อยู่แล้ว เขาก็แค่อยากทำซ่า
ฉันเจอเรื่องพวกนี้ทุกวัน
นั่นมันงานของอาจารย์ แต่ผมไม่จำเป็นต้องอยู่นี่
ไม่ เธอไม่จำเป็นต้องทำเรื่องนี้
เราขอบคุณมากที่เธอมา เด็กๆ ตื่นเต้นมาก พวกเขารักงานของเธอ
- ไม่หรอก - ชอบสิ
และพวกเขาคงจะเศร้ามาก ถ้าเธอถอนตัว
- แต่มิสเตอร์ซ้ำซากคงไม่ - วิลเหรอ
- เขา เขาถูกเธอข่มขวัญ - ขำน่า
เขายังเด็ก
แค่เด็กขาดความมั่นใจในคิงส์ตัน
ส่วนเธอเป็นนักเขียนบทละครนิวยอร์ก
เธอจะหวั่นไหวกับคำพูดเขาเหรอ เธอแกร่งกว่านั้น
เจสันงานเธอวิเศษมาก
ผมขอโทษ ผมโอเวอร์มากไป
ผมไม่รู้วิธีรับมือกับคำวิจารณ์จริงๆ คือผมไม่เคย
ไม่หรอกคนเราถูกบั่นทอนกำลังใจได้ง่าย แต่เธอไม่ควรเป็น
ไม่ใช่กับอะไรแบบนั้น
เรากลับมาแล้ว
ดี งั้นก็กลับมาล้อมวงกันต่อเลย
- ขอโทษด้วยครับ - ไม่ๆ
วิลใช่ไหม
ใช่ ฟังนะผมขอโทษกับสิ่งที่พูดไป
ไม่ต้องขอโทษ ฉันดีใจที่เธอพูดขึ้นมา
เธอพูดถูก ทิมเก็บกด
เขาปิดกั้น ความรู้สึกทุกอย่าง มาตลอดชีวิต
เขาถึงได้เกลียดเจนมาก
เพราะเธอเป็นตัวแทน ของทุกอย่าง ที่ไม่ใช่เขา
เธอเป็นคนเปิดกว้าง
เธอมีความรู้สึก
เธอเก็บไม่ได้
ตอนเขาตบเธอ
มันเหมือนสุดท้ายความเดือดดาล ที่เขาข่มไว้ก็ระเบิด
และถ้าเล่นอย่างที่มันควรเป็น
มันจะไม่ซ้ำซาก
ตอบคำถามเธอได้ไหม
ครับ
ขอบคุณ
มีอะไรอีกไหม
วิเศษ งั้นต่อเลย
อย่างที่หลายคนรู้ว่า ครูก็เคยเป็นนักแสดงวัยแรกแย้ม
ช็อกล่ะสิ
ตอนนั้นปี 1983
ครูอยู่ตึกชั้น 5 ไม่มีลิฟต์ ที่อเวนิวซี รอโอกาสดังเปรี้ยง
แล้ววันนึง ครูก็ถูกเรียกไปออดิชั่น ให้กับเทพเดินดิน แห่งการละคร
คุณสตีเฟ่น ซอนด์ไฮม์
และถึงแม้ครูจะไม่ถูกเลือก
ครูก็ได้รับพรจากชายผู้ยิ่งใหญ่
ซึ่งพาครูไปข้างเวที แล้วพูดสามคำที่เปลี่ยนชีวิตครู
สู้ต่อไป
ครูสู้ต่อจริงๆ
จนเจอเส้นทางมาที่นี่ มาคิงส์ตันและเจอพวกเธอ
และตอนนี้ขณะเราก้าวสู่เส้นทาง อันแสนยากลำบากแต่ผลตอบแทนคุ้มค่า
ครูอยากยกย่องคุณซอนด์ไฮม์ ด้วยคำอวยพรต่ำต้อยของครูเอง
และถ้านักถ่ายภาพยนตร์ของเราพร้อม
เริ่มเลยจอร์จ
ฉันเกลียดแกยิ่งกว่าพ่อเฮงซวยของแก
หุบปากเลยนังเด็กงี่เง่า
ฉันเกลียดแกยิ่งกว่าพ่อเฮงซวยของแก
ขออีกรอบนึงนะ
หุบปากเลยนังเด็กงี่เง่าฉันเกลียดแก ยิ่งกว่าพ่อเฮงซวยของแก
ต้นไม้ทั้งหมด
ผมชอบต้นไม้
ระวังถ้าหล่นตรงทางเดินล่ะก็
บีเอ็มดับบลิว.เป็นบริษัทรถ ที่เจ๋งสุดในโลก
หุบปากเลย นังเด็กงี่เง่า
ฉันเกลียดแกยิ่งกว่า พ่อเฮงซวยของแก
คาร์ล ขอคุยหน่อยได้ไหม
ฉันว่ามันดู.. คาร์ล เจสัน ถ้าฉันผิดช่วยแก้ด้วย
มาร์กาเร็ตอาจดูร้าย ได้กว่านี้อีก ถ้าเธอข่มอารมณ์ มากกว่านั้นอีกสักนิด
ใช่ ขอบคุณ
เหมือนกับอแมนด้าในกลาสเมนาเจอรี่เหรอ
ควบคุมลูกด้วยการใช้ความนุ่มนวล
ตบตากำปั้นเหล็กในนวมกำมะหยี่
ใช่เลย
น่าสนใจ
งั้นลองดู
ชีล่า
ครูมีไอเดีย
ดีมากเลยครับ
หุบปากเลยนังเด็กงี่เง่า
ฉันเกลียดแกยิ่งกว่าพ่อเฮงซวยแก
เจสัน
เวรล่ะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
พ่อต้องคุยกับแกข้างนอกไปเร็ว
ขอโทษนะคะ แต่คุณบุกเข้ามาแบบนี้ไม่ได้
เรากำลังซ้อมกันอยู่
ขอโทษนะ ผมต้องคุยกับลูกชายเดี๋ยวนี้
ไปสิ
- ไม่ ฉันไม่คิดว่าคุณเข้าใจ - อาจารย์ครับ ไม่เป็นไร
เชิญซ้อมกันต่อได้เลยครับ
ซ้อมกันต่อเลยครับ
เดี๋ยวผมกลับมา
เขาจะโอเคไหม
อาจจะไม่
แต่ศิลปะชั้นยอด ล้วนมาจากความเจ็บปวด
จำไว้ล่ะ
เกิดอะไรขึ้นคะ
ไม่ใช่เรื่องของคุณเลย
นี่โรงเรียนฉัน ถ้าฉันเห็นใครถูกรังแก
- ฉันก็ต้องเข้ามาจัดการ - หยุดก่อนนะ
ไม่ๆ คุณแหละ
หยุดสองอาทิตย์ที่ลูกคุณทำงานหนัก ท้าทายตัวเองในแบบที่พ่อแม่ต้องภูมิใจ
สุดท้ายคุณก็โผล่มา
แล้วคุณทำไง คุณปลาบปลื้มอะไรไหม
ไม่ คุณลากเขาออกจากการซ้อม คุณข่มขู่เขา
คุณซินแคลร์ด้วยความเคารพนะ แต่คุณไม่รู้เลยว่าเรื่องเป็นยังไง
ตรงกันข้ามฉันรู้ดีเลยล่ะว่าเกิดอะไร
อะไร พูดเรื่องอะไรของคุณ
- เธอพูดเรื่องอะไร - ฉันเคยเจอผู้ชายแบบเขาพวกจ่าฝูง
คุณอาจหลอกคนอื่นได้ แต่อย่ามาหลอกฉัน
ผมไม่ใช่..
ผมไม่อยู่ฟังเรื่องบ้านี่หรอก พ่อจะไปโรงพยาบาล
ไม่ๆ คุณต้องฟัง ก็ได้ ไปเลยไป
แต่รู้ไว้คุณหยุดละครเรื่องนี้ไม่ได้
เจสันจะมีชีวิตที่คู่ควรอย่างศิลปิน
ก็ได้
- เจสัน - โรคกระเพาะน่ะ
- ผมไม่เป็นไร - นี่
เอาล่ะ โอเค
กลับเข้าข้างในก่อนเถอะนะ
เข้าข้างในก่อน
ไม่นะ
เข้ามาเลยฉันคิดว่ามียาให้เธอ
อยู่ไหนนะ
- ผมลืมยาไว้บ้าน - โอเค
เจอแล้ว
ยังใช้ได้อยู่
โอเค
สัก 10 นาทีก็หาย
กินเลย
ขอบคุณครับ
ดีที่ฉันมียา
เปล่า ผมหมายถึง เรื่องที่อาจารย์ทำข้างนอก
ที่ช่วยเถียงพ่อผม
รู้อะไรไหม
เขามันอันธพาล ต้องมีใครสักคนบอกว่าเขาผิด
ใช่
เขาทำงั้นมาตั้งแต่แม่ผม..
เจสัน
ฉันเสียใจ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ไม่เป็นไรนะ
เขามันเฮงซวย
ฉันรู้ๆ
ฉันรู้
ขอโทษ
ครับ
ผมต้อง
กลับบ้านก่อน
โอเค
แล้วค่อยคุยกันนะครับ
เธอทำอะไรลงไป
แน่ล่ะ เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องธรรมดา
แต่ละหน้าของวรรณกรรม เต็มไปด้วยเรื่องตัณหาราคะ
เป็นเรื่องธรรมชาติ ที่ความรู้สึกจะท่วมท้น
จนล้นทะลัก
แน่ล่ะว่าคงไม่มีใครตัดสินเธอ
จากเรื่องเผลอไผลเล็กๆ
"สำส่อน"
ลินดา
ผมมีเรื่องละเอียดอ่อน ที่ต้องปรึกษากับคุณ
เรื่องอะไร
เจสันกับผมได้คุยกัน
และ
เราเห็นตรงกันว่า ฉากหลังในถ้ำ ราชินีผีเสื้อ
ผ้าไหมโปร่งสีเลือดหมู ดึงดูดกว่าผ้าแก้ว
แต่ราคามันเกินงบเราไปนิดหน่อย
ผมไม่อยากขอแต่คุณบอกแล้วว่า
เท่าไหร่
เราจะแขวนป้ายเป็นเกียรติให้คุณ
อย่าห่วงเลยคาร์ลไม่เป็นไร
ถ้าผมถือไม้เท้าน่าจะดูดีขึ้น
- หวัดดีครับอาจารย์ - ว่าไงวิล
อาจารย์ได้คุยกับคาปินัส เรื่องฉากหลังรึยัง
คุยแล้ว ใช่ฉันคุยกับคาร์ลแล้ว
ฉันขอคุยกับเธอแบบส่วนตัวได้ไหม
ได้สิ
- งั้นเรา - ขอตัวเดี๋ยวนะวิล
- พวกเราคุยในนี้ได้ - ครับ
เราต่างก็เป็นผู้ใหญ่
และถึงแม้คนอายุต่างกันจะมีความสัมพันธ์ ที่มีความหมายลึกซึ้งกันได้
ใช่
ฉันคิดว่าจะดีที่สุดถ้าเรื่องที่เกิดขึ้น
จะไม่เกิดขึ้นอีก
- ไม่ใช่ว่าเราทำอะไรผิด - ไม่อยู่แล้ว
แต่เพราะเรื่องละคร
พวกเราจะต้องเป็นมืออาชีพ
ละครต้องอาศัยความทุ่มเทเต็มร้อย
โดยไม่มีเรื่องยุ่งอะไรมาทำให้เขว
- ใช่แน่นอนที่สุดร้อยเปอร์เซ็นต์เลย - ในฐานะนักเขียนบท
เธอต้องทำจิตใจให้ปลอดโปร่งจากนี้ไป
ใช่ ละครสำคัญที่สุด
- ใช่ ละครสำคัญ - ละครสำคัญสุด
ใช่ ดีใจที่เธอเห็นด้วย
เรายังเป็นเพื่อนกันใช่ไหม
แน่นอนเจสันเรายังเป็นเพื่อน
- ผมแค่กังวลนิดหน่อยว่าเรา - ไม่ต้องกังวล
เธอมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องห่วง
อย่างเรื่องที่ว่าวิลจะกล่าวสุนทรพจน์ ในงานศพในองก์สองได้ไหม
- ใช่ เขาล่มกลางทางตลอด - ใช่แล้ว
ถูกเผงเลย เพราะงั้นเราควรออกไปข้างนอก
แล้วจัดการเรื่องนั้น
ใช่ ผมอาจต้องให้อาจารย์ช่วย
ถ้าเป็นเรื่องนั้นล่ะก็
ฉันยินดีช่วย
- ขอบคุณครับ - ทำกันเลย
ไม่ๆ เราจะไปข้างนอกแล้ว
ขอโทษครับ
ไง
แค่อยากให้รู้
รู้ไว้ด้วยว่า ผมไม่ได้ไปที่โรงเรียน เพราะเรื่องละคร
แต่ผมไปเพราะเจสันโกหกผม
- คุณหมอเชอร์วู้ดฉันไม่สนใจ - ไม่ๆ แค่บอกให้รู้
วันอังคารกับวันพฤหัสบดี เขาต้องไป เตรียมสอบกฎหมายในสแครนตัน
เขาบอกว่าการซ้อม จะไม่กระทบเรื่องนั้นแน่
แต่ผมเพิ่งมารู้ เขาไม่แค่โดดเรียนทุกคลาส
แต่เขายังโกหกผมด้วย เชื่อเลย
- นี่คุณจะให้ฉันเชื่อเหรอ - ใช่ ดูนี่สิ
เขาส่งให้ผมชั่วโมงนึง ก่อนผมเจอคุณเมื่อวาน
พ่อฮะผมกำลังไปเข้าคลาสเตรียมสอบ
แล้วจะกลับมาคืนนี้
คุณเห็นใช่ไหม
ถ้าเขาโกหกก็เป็นเพราะ เขารู้สึกว่าตัวเองไม่มีทางเลือก
เขาจะไว้ใจคุณได้ไง คุณบดขยี้วิญญาณเขา
ผมขยี้วิญญาณเขายังไง
บังคับให้เจสันเรียนกฎหมาย
ก็เหมือนเอาผลงานเช้คสเปียร์ ไปทำกระดาษเช็ดก้น
บังคับเหรอ ผมไม่เคยบังคับให้เขาทำอะไร
การไปเรียนกฎหมาย เป็นความคิดเขาล้วนๆ
คุณต้องอ้อนวอนไม่ให้เขาไปแน่
- เหลือเชื่อจริงๆ - ใช่เลย
คุณตราหน้าผมไปแล้ว
จะพูดยังไงก็เปลี่ยนใจคุณไม่ได้ ว่าผมไม่ใช่พวกเฮงซวย
รู้ไหมต้องทำไง
คุณควรเริ่มด้วยการให้ความเคารพ และอิสระที่เจสันควรได้รับ
ผมว่าผมน่าจะเลิกคุยกับเขาไปเลย พอใจไหม
ได้ งั้นก็ยิ่งดี
ชัดเลยว่าคุณไม่มีลูก
ว่าไงนะ
ฉันมีลูกศิษย์เป็นร้อยๆ และมีประสบการณ์เรื่องเด็กมาก
ใช่ ผมผิดเอง
ผมทำดีที่สุดแล้วเรื่องเจสัน
บางที ดีที่สุดของคุณอาจยังไม่ดีพอ
คุณบอกนักเรียนงั้นเหรอ
มันเอาไปเทียบกันได้ที่ไหน
คุณ
มันเฮงซวย
- เฮงซวย - ว่าผมห่วยเหรอ
ฉันบอก..
- ฮัลโหล - นี่ลินดา
- พอมีเวลาไหม - ลินดา
- ฉันบังเอิญเจอพ่อเธอแล้ว - อาจารย์ซินแคลร์เหรอ
- หวัดดีค่ะอาจารย์ - นั่นใครน่ะ
เดี๋ยวนะ
ฮัลลี่แวะมา เราต่อบทกันอยู่
แวะไปเหรอ
นี่เธอยังอยู่ที่โรงเรียนเหรอ
เปล่าครับ บ้านผมเอง
แบบนี้สะดวกกว่า
มีอะไรไหมครับ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ขอโทษด้วยที่รบกวน
พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ
โอเคเจอกันพรุ่งนี้
- หวัดดีค่ะอาจารย์ - บาย
งั้นเรามาต่อกันเลยดีไหม
บวกภาษีและค่าขนส่งแล้ว
รวมเป็น 433 ดอลลาร์ 52 เซนต์
รวมเครื่องทำควันกับไฟแฟลช ที่ราคาแพงกว่าหน่อย
คาร์ลของพวกนี้มันจำเป็นจริงๆ เหรอ
ใช่ถ้าคุณอยากให้เวทมนตร์ในละครได้ผล
แต่ถ้าคุณอยากเห็นเดอะคริซาลิสแป้ก
เพราะไฟแฟลชห่วยๆ
ผมซื้อแค่ไฟฉาย 2 กระบอก กับโต๊ะหมุนก็ได้
ใจเย็นน่า ฉันก็แค่ถามดู
ผมขอโทษ
ฮัลลี่ทำได้ดีมากๆ คุณว่าไหม
ท่องบทไปเถอะ
ไม่อยากเชื่อว่า อาจารย์จะให้เทสต์เรื่องนั้นยากชะมัด
ฮัลลี่
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
นั่งก่อนสิ
ก่อนอื่นเลย
ครูอยากจะบอกว่า เธอทำได้ยอดเยี่ยมมากกับบทเจน
ขอบคุณค่ะ หนูพยายามหนักมากแต่หนูชอบค่ะ
ครูรู้ เราถึงต้องคุยกัน
ครูรู้ว่ามันสำคัญกับเธอแค่ไหน ครูไม่อยากให้อะไรมาทำลายมัน
หนูมีปัญหาเหรอคะ
เปล่า ทุกอย่างโอเค
แค่
คือเรื่องเจสันน่ะ
เราบางคนสังเกตเห็นว่ากิริยาที่เธอทำ กับเขาพักหลังออกจะไม่ค่อยเหมาะสม
หนูไม่ได้ทำอะไรเลย
ครูรู้แต่ภาพลักษณ์สำคัญ
และคนชอบทึกทักเอาเอง
- มันไม่ควรทำ - ครูรู้
แต่พวกเขาทำ
ครูเข้าใจว่าเธออยากจะยึดการแสดง เป็นอาชีพถูกต้องไหม
ครูขอแนะนำหน่อยได้ไหม
เมื่อเธอออกไปออดิชัน
เธอจะเจอผู้ชายที่มีอำนาจมากมาย
ซึ่งอาจสนใจในตัวเธอ ด้วยเหตุผลอื่นนอกจากความสามารถ
เธอเป็นคนที่มีเสน่ห์ดึงดูดมาก
และมันอาจยั่วให้เธอหาประโยชน์จากมัน
ในระยะสั้นมันอาจเวิร์ก
แต่ในระยะยาว คนอาจจะเสื่อมศรัทธาในตัวเธอ
และอาจจะมองว่าเธอไร้ค่า
ครูรู้ว่าครูพูดแรง แต่ที่พูดก็เพราะเป็นห่วงเธอ
และอยากให้เธอได้รับความนับถือ ในฐานะผู้หญิง
ไม่ใช่เพราะเรือนร่าง แต่เพราะสมองเธอ
นั่นล่ะเหตุผลที่เธอต้องอยู่ห่างเจสัน
เข้าใจที่ครูพูดไหม
มันแค่ดูไม่ยุติธรรม
ผู้ชายทำอะไรก็ได้แต่ผู้หญิงไม่
ครูรู้มันไม่ยุติธรรม
แต่โชคร้ายที่มันเป็นโลกที่เราอยู่
- ไม่ใช่ก็ดี - ครูก็หวังแบบนั้น
แต่ครูเรียนรู้จากประสบการณ์ว่าแค่หวัง ไม่ได้ทำให้เป็นจริง
เปลี่ยนโลกเป็นงานหนักแต่เราทำได้
ผู้หญิงเราแค่ต้องผนึกกำลังก็แค่นั้น
ครูดีใจที่เราได้คุยกัน
ไปกินมื้อเที่ยงเถอะ แล้วไว้เจอกันตอนซ้อมนะ
ค่ะ
- เจอกันค่ะ - โอเค
และ 800 ดอลลาร์ สำหรับเตาผิงปลอมถือว่าคุ้มมาก
อย่าเล่นน่าเด็กๆ
ขอโทษครับ
โอเค ลินดา ผมจะพูดไงดี
คุณเหมือนเพ็กกี้ กูเก็นไฮม์ แห่งโรงละคร ม.ปลาย
แต่สวยกว่า
- ฉันไม่อยากจะเชื่อ - ลินดา
- ใจเย็นก่อนลินดาฟังก่อน - เธอเป็นนักเรียนนะเจสัน
- เธอทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้ได้ยังไง - ผมรู้
- ส่วนเธอ ฉันคิดว่าเธอจะดีกว่านี้ - หนูขอโทษ
ไม่มันสายไปแล้ว เรื่องนี้จะติดตัวเธอไปถาวร
ลินดาใจเย็นน่า
ไม่ ลืมเรื่องจดหมายแนะนำอะไรนั่นได้เลย
ไม่ได้นะคะ
เธอทำให้ฉันหมดทางเลือก
ลินดา
- ลินดา - พ่อแม่ต้องฆ่าฉันแน่
- ไม่ๆ ไม่เป็นไร นั่งก่อน - ใช่ ฉันตายแน่
ใจเย็นฉันจัดการเอง
- ลินดา - อะไรเนี่ย
ลินดา
คุยกันก่อนได้ไหม
ไม่ ฉันไม่จำเป็นต้องคุยอะไร
ฉันรู้ว่าเห็นอะไร
- เราไม่ได้ทำอะไรเลย - ช่างกล้าพูด
ฉันเห็นเธอนัวเนียกับนักเรียน ยังจะมาปฏิเสธอีกเหรอ
- เธอเริ่มก่อนผมไม่ได้เริ่ม - แมนซะไม่มี
เธอเป็นต้นแบบของเด็กพวกนี้ พวกเขานับถือเธอ
การหาประโยชน์แบบนั้น มันไร้สามัญสำนึก
ผมขอโทษ
ฉันคิดว่าเธอจริงจังกับละครเรื่องนี้
คิดว่าเธอพร้อมเป็นมืออาชีพ แต่ชัดเลยว่าไม่
เพราะทำแบบนี้มันมือสมัครเล่นเจสัน
มือสมัครเล่น
- งี่เง่าชะมัด - ว่าไงนะ
คุณหึงผม
ฉันเนี่ยนะจะหึงเด็กที่แอบไปนัวเนียกัน ในห้องแต่งตัวชายน่ะ
ไม่ คุณชอบให้นักเรียนเก่าขย่ม
- ในห้องเรียนมากกว่า - หยุดนะ หยุดๆ
ให้ผมขึ้นคร่อมบนโต๊ะเรียนตอนนี้เลยไหม
ผมรู้น่าว่าคุณอยาก
ไอ้ห่วยแตกเอ๊ย
เวร
เอาพร็อพเฮงซวยมาฟาดฉันอีก
- ฮัลโหล - ผมรู้ว่าคุณชอบเต่า
เอาฉันออกจากรายชื่อเฮงซวย แล้วอย่าโทรมาหาฉันอีก
เธอว่าจริงไหม
- แฟลลอน ฮิวจ์ - มาค่ะ
เอ็ด แม็คคี
เบนจามิน ไมเยอร์
พวกเธอเป็นบ้าอะไรกัน
เงียบๆ หน่อย ไม่งั้นโดนกักบริเวณชัดไหม
"ร่าน สำส่อน ปากว่าตาขยิบ"
เพราะธีมปีนี้คือความฝันหน้าหนาว
หนูว่าเราน่าจะมีเตียงยักษ์ แล้วก็มนุษย์หิมะใส่ชุดนอน
ไม่ๆ ไอเดียนั้นเห่ยมาก
- ฉันขอคุยหน่อย - ลินดา
โจนี่ไว้ค่อยคุยต่อพรุ่งนี้นะ
- นี่ฝันหน้าหนาวนะคะ - ไปก่อน
เกิดเรื่องแย่มากๆ
ก็ว่างั้น
เดินไปไหน
ก็ได้ยินแต่เรื่องที่คุณกับเช้คสเปียร์ ทำอย่างว่าในชั้นเรียน
เพราะฮัลลี่ แอนเดอร์สัน ปล่อยข่าวลือแย่ๆ เกี่ยวกับฉัน
แล้วฉันก็เพิ่งจับได้ว่า เธอเขียนคำหยาบด่าฉันหน้าประตูห้อง
ฮัลลี่จะทำงั้นทำไม
ทำไมเหรอ
เพราะเมื่อวานฉันจับได้ว่าเธอแอบนัวเนีย กับเจสัน เชอร์วู้ดในห้องแต่งตัวชายไงล่ะ
โอ้ ไม่
- คุณน่าจะมาบอกเราสิ - ฉันเตือนเธอไปแล้ว
ฉันคิดว่าแค่นั้นคงพอ ฉันไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้
สูตรสำเร็จ
ครูแสนดีปล่อยนักเรียนไปง่ายๆ เธอเลยย้อนมาแทงข้างหลัง
ส่วนเขากล้ามายุ่งกับนักเรียนเราเหรอ วันนี้มันน่วมแน่
ตอนนี้ฮัลลี่อยู่ไหน ซ้อมอยู่เหรอ
ใช่ค่ะ แต่ฉัน..
ฉันไม่คิดว่าเราจำเป็นต้องทำตอนนี้ ต่อหน้าทุกคนด้วยเหรอ
ฉันนึกว่าคุณจะเรียกเธอมาคุย
ไม่ต้องรีบเคลียร์ก่อนจะแย่ไปกว่านี้
ข่าวลือแบบนี้ ส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของครูมาก
แม้แต่คนชื่อเสียงดีมากอย่างคุณ
- แต่ฉันว่าอย่าไปดีกว่านะคะ - ให้ตายเถอะ
เด็กพวกนั้นหาประโยชน์จากคุณ
คุณต้องจ้องตาพวกเขา แล้วบอกว่าจะไม่ยอมรับเรื่องงี่เง่านี่
เธอ
กับนายลงมาเดี๋ยวนี้
คุณด้วยคาร์ล คุณควรฟังด้วย
นี่มันอะไรกันฟิล เรากำลังซ้อมอยู่
เรื่องซ้อมน่ะเอาไว้ทีหลัง
เหมือนโรมิโอกับแม่จูเลียต
จะแอบไปเล่นพิเรนท์กันหลังซ้อมละคร
คุณพูดเรื่องบ้าอะไร
แล้วมิหนำซ้ำ
จูเลียตผู้น่ารักยังเที่ยวแต่งเรื่องโกหก ให้ร้ายครูคนนึงที่ดีที่สุด
ไม่ใช่เรื่องโกหก
เธอก็แค่หึงที่เขามาคบกับหนูแทน
- ยอมรับแล้วเหรอ - พระเจ้า
- ฮัลลี่ ถามจริง - มันเรื่องจริง
เธอทำกับเขาในห้องเรียนเขารู้กันทั่ว
ฟังนะเธอกำลังขุดหลุมฝังศพใหญ่มาก ให้ตัวเองอยู่
จะไปไหนฮัลลี่กลับมานี่เดี๋ยวนี้
- ฮัลลี่ - โวยวายอะไรกันเหรอ
- เทรย์เนอร์ทำบ้าอะไรของเธอ - พระเจ้า
ฉากฆ่าตัวตายตอนจบไง
ไม่เล่นไม่ได้
เราตกลงกันแล้วไง
อะไร โทษนะครับ ตกลงอะไร
ฉันอธิบายได้
อย่าแกล้งโง่น่าโรมิโอ นายก็รู้ว่าเราต้องตัดตอนจบออก
อะไรนะ
- อะไร - ฉันชักจะสับสนแล้ว
- ทำไมถึงต้องซ้อมตอนจบนี้ด้วย - คุณคิดจะหลอกผมงั้นเหรอ
- อยากโดนไล่ออกใช่ไหม - คุณเข้าใจผิดหมดฟิล ก็เหมือนเคย
นี่เป็นแค่การทดลอง
ผมอยากให้นักแสดงได้เจอ ความมืดหม่นของละครเจสันเต็มที่
แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจะเล่นตอนจบ
เราตกลงกันแล้วว่าจะตัดออก
นี่มันอะไร คุณไม่เคยบอกว่าต้องตัดตอนจบ
คุณไม่เคยพูดเลย
ฉันไม่มีหน้าที่ต้องบอก
ฉันเข้าใจว่า ลินดาเคลียร์กับเธอแล้วตอนที่เซ็นสัญญา
คาร์ล ไม่
- คุณรู้เหรอ - คาร์ล ไม่
- คุณรู้เหรอ - ไม่ๆ
เธอได้อ่านสัญญาดูแล้วใช่ไหม
เธอบังคับให้ผมเซ็น โดยไม่ได้อ่านด้วยซ้ำ
คุณไม่เคยบอกว่าต้องตัดตอนจบ เพราะคุณรู้ว่าผมไม่มีวันยอม
- ไม่ๆ - จริงเหรอลินดา
ไม่ๆ
จริงรึเปล่า
เรื่องจริงไหม
ใช่ แต่ฉันอธิบายได้
เพราะว่าเรื่องมันซับซ้อน
หึงเด็กทีแอบไปนัวเนียกัน ในห้องแต่งตัวชายน่ะ
ไม่ คุณชอบให้นักเรียนเก่า ขย่มในห้องเรียนมากกว่า
ให้ผมขึ้นคร่อมบนโต๊ะเรียน ตอนนี้เลยไหม
- หยุดนะ - ผมรู้น่าว่าคุณอยาก
ไอ้ห่วยแตกเอ๊ย
หนูบอกแล้ว
เธอเป็นอีตัวแก่ขี้โกหก
เธอเป็น คุณถูกไล่ออก
รีบไปเลยนะ ได้ยินไหม
คุณถูกไล่ออกแล้ว
ใครไร้ค่ากันแน่
- ลินดาๆ - อย่ายุ่งกับฉัน
อย่าวิ่งหนีผมนะ
คุณโกหกผมได้ยังไง
ผมไว้ใจคุณ แต่คุณกลับกล้าโกหกผมต่อหน้า
ไปให้พ้น
ไม่ๆ บ้าเอ๊ย
อีกแล้ว
บ้าเอ๊ย ฉันเกลียดโรงเรียนนี้
คุณประสบอุบัติเหตุ ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ
- พระเจ้า - ไม่ คุณไม่เป็นไรหรอกค่ะ
- ต้องเป็นสิ - ไม่หรอกค่ะ ฉันสัญญา
คุณหมอเชอร์วู้ด
ไม่ๆ ขอหมอคนอื่น
ตามหมอคนอื่นให้ฉันที
ไม่มีหมอคนอื่น นอกจากคุณจะอยากรอ 2-3 ชั่วโมง
ฉันจะรอ ขอร้องล่ะ
- ฉัน - เราขออยู่ลำพังได้ไหม
ได้ค่ะ
ฉันว่าเธอยังช็อกอยู่
ไม่ต้องห่วงค่ะเชื่อมือหมอได้
น่าอึดอัดนะ
ชาร์ทบอกว่าคุณขับรถชน หลังจากที่คุณเอาสเปรย์พริกไทยขยี้ตาเหรอ
โอเค
คุณเวียนหัวไหม
- ไม่ - ไม่เหรอ
- คลื่นไส้รึเปล่า - ไม่
- ปวดคอไหม - ค่ะ
ตรงไหน
นี่เหรอ
เจ็บไหม
เจ็บ
หนักแค่ไหน จาก 1 ถึง 10
ฉันไม่รู้ 3, 5 มั้ง
มันหมายความว่ายังไง
ไม่รู้สิ ในโรงพยาบาลเขาต้องถามแบบนั้น
เอาล่ะผมขอดูแผลหน่อย
โอเค
เจ็บนิดนึงนะ
ก็ไม่แย่เท่าไหร่ เดี๋ยวให้พยาบาลล้างแผลให้
คุณนี่โชคดีจริงๆ
ผมไม่คิดว่าต้องเย็บนะ
โอเค
นี่ครับ
ได้ระบายออกมาก็ดี
ช่วยไปซะทีได้ไหม
คุณเพิ่งจะบาดเจ็บร้ายแรงมา
- เป็นเรื่องปกติมากที่จะ - ขอร้องล่ะ
การฟูมฟายแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดามากๆ
หยุดเลยเลิกทำดีกับฉันซะที คุณเกลียดฉัน
ฉันรู้ คุณเกลียดฉัน
ผมไม่ได้เกลียดคุณ คุณซินแคลร์ฟังนะ
ผมรู้ว่าเราเห็นไม่ตรงกัน ผมรู้ดี
แต่
ใจจริงผมซาบซึ้งกับทุกๆ อย่าง ที่คุณทำให้เจสัน
พระเจ้า
และผมบอกได้เลยว่าคุณสำคัญกับเขามาก
อะไร ผมพูดอะไรผิด
ฉันๆ
มีเซ็กซ์.. กับลูกคุณ
อะไรนะ
ตามนั้นล่ะ
มันเกิด..
มันเกิดมานานแค่ไหนแล้ว
- คบกันรึเปล่า - เปล่า มันแค่ครั้งเดียว
มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่
- เลิกพูดได้รึยัง - ไม่ ยังเลิกไม่ได้
- ยังไม่จบจนกว่า นี่คุณเป็นบ้าอะไร - ฉันไม่รู้
นี่นิสัยคุณเหรอ
เที่ยวนอนกับนักเรียนเก่าไปทั่วเนี่ยนะ
- ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้น - คุณพูดขึ้นมาเอง
ไม่ คุณไม่มีเรื่องสำคัญต้องไปทำเหรอ
ไม่ต้องรีบไปช่วยชีวิตใครเลยรึไง
ผมจะให้คนพาไปแผนกกระดูก
บัตรคุณใช้ไม่ได้ค่ะ
- โอเค ลองใบนี้ - ได้ค่ะ
เรียกแท็กซี่ให้ทีได้ไหมคะ
เจสัน โอเคใจเย็น
เจสันพ่อเข้าใจน่า
- เลี้ยวกลับพาฉันกลับเข้าข้างใน - อะไรนะครับ
พาฉันกลับ
คุณครับผมขอโทษ
- เป็นไรไหม - ไม่เป็นไร
- โอเค ไม่เป็นไรฉันไหว - ไมค์
ไปเถอะผมรอเป็นเพื่อนเธอเอง
- ไม่ๆ ฉันจะไปรอข้างใน - ไม่ๆ ผมต้องคุยกับคุณ
เข็นรถเข้าข้างในด้วย
คอเป็นไง
อยากพูดอะไรก็พูดแล้วไปซะ
จริงรึเปล่าคุณโกหกเจสัน ใช่ไหม
ใช่ ฉันทำจริง
ผมไม่อยากจะเชื่อ
คุณเป็นครูประสาอะไร
คุณมาด่าผมทำเหมือน ตัวเองสูงส่งกว่าผมมากมาย
แล้วคุณทำแบบนี้เหรอ คุณเป็นบ้าอะไร
ก็ได้ ฉันรู้แล้วฉันมันเลว
ฉันมันแย่ที่สุด ไปได้รึยัง
ไม่ จนกว่าคุณจะบอกว่าจะทำอย่างไร
ฉันถูกไล่ออกแล้วยังไม่พออีกเหรอ
- แล้วละครล่ะ - ใครจะไปสนกัน
ผมไง ผมสนเรื่องละคร ผมสนใจลูกผม
เพิ่งมาสนตอนมัน ย่อยยับหมดแล้วเนี่ยนะ
- อะไร - เพราะคุณคนเดียว
ไม่งั้นฉันคงไม่เป็นอย่างนี้
ผมไม่รู้ว่าคุณเอาอะไรมาพูด
เขาคงไม่เขียนเรื่องนั้น ถ้าคุณไม่ทำตัวเป็นไอ้งั่งขี้เหล้า
ชอบทุบตีที่เอาความโกรธ ไปลงที่ลูกหลังเมียคุณตาย
พระเจ้าช่วย
เพราะเรื่องนี้เองเหรอ
- คุณเชื่อเรื่องพวกนั้นเหรอ - อย่ามาปฏิเสธ
ไม่ๆ ผมไม่ดื่มรู้เอาไว้ด้วย
ผมไม่ดื่มตั้งแต่เรียนแพทย์
แม่เจสันยังไม่ตาย
เราหย่ากัน เธอไปอยู่ที่ทีแน็ค เธอแต่งงานใหม่
เขาบอกว่ามาจากชีวิตเขา
เหรอ ถ้าเจสันพูดก็ต้องจริงเหรอ
ไม่เคยมีนักเขียน ที่แต่งเรื่องขึ้นเองเลยงั้นสิ
พอได้แล้ว
คุณคิดว่าเขากลายเป็นปีศาจด้วยรึเปล่า
- โอเคฉันเก็ทแล้ว - งั้นเหรอ
คุณนี่เป็นครูภาษาอังกฤษ ที่ใสซื่อซะไม่มี
หรือในหัวคุณมีแต่นิยาย จนแยกเรื่องจริงกับเรื่องแต่งไม่ออก
นอนกับเขาเพราะงั้นเหรอ
คิดว่าเขาเป็นลอร์ดไบรอนรึไง
รู้ไว้ด้วย คุณไม่รู้จักฉัน
คุณไม่รู้จักฉันเลยสักนิด
เจอกับตัวบ้างแล้วสิ
มาริลินอเวนิว
คุณวิ่งหนีไม่ได้หรอก
ฉันทำได้
นี่ลินดาค่ะ โปรดฝากข้อความ
ลินดา นี่คาร์ล
ผมรู้ว่าผมมันเลว คุณมีสิทธิ์โกรธผมเต็มที่
แต่ช่วยโทรกลับที
นี่เป็นเรื่องละคร
นี่ลินดาค่ะ โปรดฝากข้อความ
ลินดาโทรหาผมที ขอร้อง
ผมสาบานว่า จะไม่หลอกคุณอีก จากนี้ผมจะซื่อสัตย์กับคุณ
ผมจะบอกความลับดำมืดที่สุด ของผมให้ฟัง
เรื่องที่ผมไม่เคยบอกใคร
เรื่องออดิชั่นกับซอนด์ไฮม์
ผมโกหก
ผมได้ไปออดิชั่นจริงแต่
ทันทีที่เดินเข้าไป แล้วเห็นเขานั่งอยู่
มองมาที่ผม ด้วยสายตาอัจฉริยะ ผมก็หายใจไม่ออก
ผมคิดว่ากำลังจะตาย
สิ่งสุดท้ายที่จำได้ ก่อนผมจะสลบไป คือสีหน้าที่สับสนสุดๆ ของซอนด์ไฮม์
และเสียงผู้กำกับเวทีพูดว่า
ผมว่าเขาชื่อคาพีนิส
มันเป็นประสบการณ์เลวร้ายที่สุด
ผมบอกไปหมดแล้ว
ผมเปลือยหมดเปลือก ต่อหน้าคุณ
โปรดกลับมาเถอะ
ช่วยผมด้วย
ลินดา
ผมกำลังจะเป็นบ้าแล้ว
ผมเจ็บหน้าอก
ผมกำลังจะเป็นบ้า
โทรหาผม
ที่โรงเรียนเกิดเรื่องฉุกเฉิน
- คาร์ลเข้าโรงพยาบาล - เกิดอะไรขึ้น
เขาล้มลงระหว่างการซ้อม
เด็กแจ้ง 911 พวกเขาตกใจมาก
พระเจ้า เขาปลอดภัยไหม
ไม่ใช่หัวใจวาย ขอบคุณพระเจ้า
คงเพราะความเครียด
แต่เขาไม่มีทางคุมละคร จนจบได้
แล้วอีกไม่กี่วันก็จะเปิดแสดง มีงานต้องทำอีกเยอะ
เราขายตั๋วไปแล้วหมื่นแปดพันดอลลาร์ เราต้องการเงิน
ต้องมีใครสักคน มาทำแทนเขา
คุณควรโทรหาเจสัน
โทรแล้ว
เขาไม่ยอมช่วย ถ้าไม่คงตอนจบไว้แบบเดิม
ซึ่งไม่ เราทำไม่ได้
ฉันว่าคุณน่าจะเข้าใจ
ไม่ทรูดี้ ลืมได้เลย ฉันไม่ทำ
ฉันรู้มันไม่ดีเลิศ
- เลิศเหรอ คุณไล่ฉันออก - ยังไม่เป็นทางการ
และถ้าคุณยอมช่วย ฉันยินดีจะอนุโลมให้ โดยตักเตือนอย่างเป็นทางการนิดหน่อย
พักงาน 2 สัปดาห์ถ้าคุณ
ไม่ได้ๆ ฉันทำไม่ได้
คุณเป็นคนเริ่มนะ
คุณจะนั่งเฉยดูคนอื่นรับเคราะห์ จากความผิดพลาดของคุณเหรอ
ฉันต้องการคุณ เด็กๆ ก็ต้องการคุณ
ช่วยก้าวออกมาทำหน้าที่ ให้สมกับเป็นครูด้วยเถอะ
ถ้าคุณทำไม่ได้ คุณก็ไม่เหมาะจะเข้าชั้นเรียนอีกต่อไป
ฉันอยากคิดดูก่อน
ได้ ฉันหวังว่าจะเจอคุณบ่าย 3
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของคุณ
อาจารย์ซินแคลร์ ผมอยากขึ้นคร่อมคุณบนโต๊ะบ้าง
แม่ที่รักของหนู ทำไมแม่
ไม่ๆ ดังอีกต้องดังกว่านี้
ให้ได้ยินถึงแถวหลังให้ดังอีก
- แม่ที่รักของหนู - ตั้งใจหน่อยสิ
ทำไมแม่ทิ้งให้หนูไว้กับชะตากรรม
ขอบคุณพระเจ้า
เอาล่ะฟังนะทุกคน
จากนี้อาจารย์ซินแคลร์จะรับหน้าที่ต่อ
แต่ครูจะนั่งดูอยู่แถวหน้า
ครูไม่อยากจะเห็นอะไรแผลงๆ
เข้าใจไหม
ค่ะอาจารย์เพลาสกี้
ใครช่วยบอกทีว่าถึงไหนแล้ว
เราซ้อมตอนจบใหม่อยู่
ตอนจบใหม่
คาร์ลแต่งพวกเขาซ้อมกันอยู่ ตอนเขาล้มพับ
คาร์ลแต่งเหรอ
ตราบใดที่ไม่มีใครฆ่าตัวตายผมก็โอเค
ได้งั้นซ้อมกันเลย
เริ่มได้
มีอะไรจะแนะนำไหมคะ
เธอเจ็บปวด
เธอเจ็บปวดเกินจะทานทน
แม่คะแม่ที่รักของหนู
ทำไมทิ้งหนูไว้กับ ชะตากรรมโหดร้ายเช่นนี้
- โอเคฮัลลี่ - พ่อที่ไม่อาจรักหนู
- โลกที่ไม่มีทางเหมาะกับหนู - พอได้แล้ว
หนูอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด
ไม่นะลูกรักลูกต้องอยู่ อยู่
พอได้แล้ว ทั้งคู่เลย
- จริงจังกันหน่อย - ทำไมคะ
มันห่วย ตอนจบมันห่วย
ตายายหนูจะมาจากทูซอนเพื่อดูหนูเล่น
บทห่วยมันไม่ใช่ละครเจสันแล้ว มันห่วยแตก
ระวังคำพูด
เจสันอยู่ไหน เราอยากให้เขากลับมา
ไม่ใช่ยัยสำส่อน
พอกันที กักบริเวณ 1 อาทิตย์คุณแอนเดอร์สัน
"ฉันไม่มีอะไรจะให้ใครนอกจาก ความสับสนของตัวเอง"
"แจ็ค คิโรแวค"
ครับมาแล้ว
ไม่
เจสันอย่าปล่อยให้ฉันยืนอยู่แบบนี้เลย
ฉันจะไม่ไปจนกว่าจะได้คุย
- ขอเข้าได้ไหม - ได้
ขอน้ำสักแก้วได้ไหม
ฉันมาขอให้ช่วย
- ล้อเล่นเหรอ - ถ้าเธอเขียนตอนจบใหม่ได้
ไม่ๆ
- ตอนจบใหม่เหรอ - ขอร้องล่ะ
เพื่ออะไร ให้จบดีแฮปปี้สุขสันต์เหรอ นั่นไม่ใช่ทางผม
ฉันเข้าใจ แต่ฉันอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก
งั้นก็หาตอนจบดีๆ ให้เด็ธออฟอะเซลส์แมนด้วยสิ
- เขาจำเป็นต้องตายเหรอ - ทำแบบนี้ไม่ช่วยใครเลย
เพราะไม่มีอะไรช่วยได้ ทุกอย่างมันห่วยเพราะคุณ
- ผมอยากจะตายซะ - นั่นไม่ใช่คำตอบ
ทำไมถึงคิดว่าคุณมีคำตอบ
คุณเป็นใครไม่ทราบ
ก็แค่สาวแก่อารมณ์เปลี่ยว เที่ยวใช้อำนาจสั่งสอนเด็ก
คิดว่าคุณมีผลต่อชีวิตพวกเขา จากการอ่านเอเมอร์สันให้ฟังเหรอ
คุณมันตัวตลก
พวกเขาไม่เคารพคุณ
ทันทีที่เรียนจบเขาก็ลืมคุณ
ใช่
คือ
ฉันคิดเรื่องตอนจบของเธอ แล้วก็คิดได้ว่า
อาจมีบางอย่างที่ฉันพลาดไป ในการอ่านบทเธอครั้งก่อน
นั่นก็คือ
จบแบบนั้นมันห่วย
ว่าไงนะ
ทุกคนฆ่าตัวตายเนี่ยนะ นั่นเหรอทางออกของเธอ
ไม่เอาน่าเจสัน เธอคิดอะไรอยู่
ไหนคุณบอกว่าชอบตอนจบ หรือนั่นก็โกหกด้วย
ฉันก็ทำพลาดได้เหมือนกัน อย่างที่รู้
ช่างเถอะ พอกันที
จะบอกให้นะบางครั้งเธอก็วิ่งหนีไม่ได้
เธอไปเรียนกฎหมายไม่ได้แล้ว
เธอก็ฆ่าตัวตายไม่ได้
เพราะบางครั้งเธอก็ต้องจำใจ อยู่สู้กับมัน
- ไปให้พ้น - ลองก่อนได้ไหม
ว่ามันอาจจะมีทางจบแบบอื่น
ตอนจบอีกแบบนึงที่ทุกคนไม่ต้องตายน่ะ
ไม่
ไปให้พ้นจากบ้านผม
"ตอนจบใหม่"
มันแย่มาก พวกเขาไม่ชอบแน่ มันต้องห่วย
- ฮัลลี่ - หนูทำไม่ได้
- ไม่ ใจเย็นก่อน - ไม่ หนูจำบทไม่ได้เลย
ไม่ เธอจำได้
แค่พูดออกไป ตามที่เราซ้อมกันอาทิตย์ที่แล้ว
แค่นี้ก็เลิศแล้วล่ะนะ
ขอบคุณค่ะ
เอาล่ะ อีก 5 นาทีนะ
5 นาทีนะทุกคน
พวกเธอซ้อมกันหนักมาก
พวกเธอรู้งาน
พวกเธอต้องทำได้เยี่ยม
และพวกเธอทุกคนควรภูมิใจ ในตัวเองให้มาก
ครูก็ภูมิใจ
สวัสดีนักเรียนทุกคน
ครูกลับมาแล้ว
อาจารย์คาปินัส อาจารย์มาได้จริงๆ
อะไรก็ห้ามครูไม่ได้หรอก
ลินดาที่รัก
ผมเป็นหนี้บุญคุณคุณตลอดกาล สำหรับความช่วยเหลือและ..
ความเข้าใจ
เรื่องเล็กน้อย เป็นไงบ้าง
ดีขึ้นมาก ขอบคุณ
พักเต็มที่ ได้รับการดูแล และพร้อมกลับมาทำหน้าที่
คือฉันคิดว่าทุกอย่างเรียบร้อย
อาทิตย์นี้เราซ้อมหนักมาก
ไม่ต้องห่วงผมทำมาเป็นพันๆ ครั้งแล้ว
ทำไมไม่ไปพักหาที่นั่งดูโชว์ล่ะ
นักแสดง
ได้เวลาแล้ว
ล้อมวงแห่งรักและคำมั่น
อนาคตเจ้าของรางวัลโทนี่ทั้งหลาย
หายใจเข้าลึกๆ
แล้วปล่อยออก
สมาธิ
ดั่งที่เมริล สตรีพกล่าวไว้ ตอนเราเล่นเช้คสเปียร์อินเดอะพาร์ค
เสียงดังฟังชัด
มาถึงจนได้
ปีหน้าเราต้องทำอาวเออร์ทาวน์
ทำไมพ่อไม่อยู่โรงพยาบาล
- จะเข้าไปไหม - ฉันกังวลเกิน
ไม่ใช่ขาว ชมพู
กุหลาบสีชมพูต้องเป็นลางดีแน่ๆ หนูมั่นใจ
ไม่เจน เธอจากไปแล้ว
เธอตายเมื่อเช้านี้
หนูไม่เข้าใจไหนพ่อบอกว่าแม่ดีขึ้น
อาการเธอทรุดลง
ไม่ๆ
พ่อเสียใจ มันเกิดกะทันหันมาก
เธอไม่ได้ฟื้นขึ้นมาอีก เธอจากไปเลย
แต่หนูไม่ทันได้ลา
พ่อบอกจะให้หนูเจอแม่ครั้งสุดท้าย
- ทำไมไม่มาตามหนู - มันก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก
หนูน่าจะได้บอกรักแม่
ได้จับมือแม่ แม่จะได้ไม่ว้าเหว่มาก
เจนมีสติหน่อย
พ่อต้องเตรียมงานศพ
ได้เวลาเดินหน้าต่อ
ฉันไม่เคยรู้จักแม่
แต่แม่เป็นคนสวย
แม่ชอบอะไรที่สีสดใส
นี่ไงคะหนูลงสีโปรดของแม่
ปีกเป็นสีเขียว
สีเขียวประกายทองเหมือนตาของแม่
ดีใจที่เจอ ฉันมาร์กาเร็ต
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ ฉันบอกให้แกถอยไปไง
ให้ตายเถอะเจน
ไม่ใช่ผม
แม่คะหนูพร้อมแล้ว
ลูกรักตามแม่มาเลย
ลูกไม่เหมาะกับโลกใบนี้
ทิ้งมันไว้ข้างหลัง ทั้งความเจ็บปวดความกลัวและความว้าเหว่
เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
- เจน - ไปให้พ้น
- ได้โปรดฟังพ่อก่อน - ออกไป
พ่อทำลายทุกอย่างทั้งชีวิตหนู
พ่อรู้พ่อทำผิดพลาดพ่อเสียใจ
พ่ออยากย้อนกลับไปเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ทำไม่ได้
ขอร้องล่ะพ่อขอโอกาสอีกครั้ง
มันยังไม่สายเกินไป
พ่อรู้ว่าลูกอยากหนีไป
รู้ว่าลูกอยากลงโทษพ่อ
บางทีพ่ออาจสมควรโดน
สมควรแล้วล่ะ
พ่อเป็นปีศาจไม่ใช่หนู
- พ่อรู้ตัวดีพ่อเสียใจจริงๆ - นี่มันอะไร
เจสัน
อย่างน้อยในนิวยอร์ก
พวกเขาก็ไม่พยายามทำลายละครผม
ไม่ มันยังเป็นละครของเธอ
คุณทำแก่นเรื่องเละตุ้มเป๊ะ
เจสันฉันทำผิด ฉันไม่รู้ต้องทำอะไรหรือแก้ยังไง
และฉันขอโทษ
จากใจจริงๆ
อย่าให้ความผิดพลาดของฉัน ขวางทางสำเร็จเธอเลย
ทำได้เยี่ยมมาก
ผู้ประพันธ์ ผู้ประพันธ์
เขาหมายถึงเธอ
ไปสิ
มาแล้ว
คุณซินแคลร์
เยี่ยมมาก
ขอบคุณค่ะ
ฉันขอโทษที่ทำตัวแย่ๆ
ช่างมันเถอะผมก็ไม่ได้ดีนักหรอก
ไม่ๆ ฉันไม่ควรเชื่อเรื่องในละคร ฉันมันงี่เง่า
ฉันเสียใจจริงๆ
ผมรับคำขอโทษ
ขอบคุณค่ะ
มันก็จริงน่ะแหละ
คล้ายๆ
เรื่องละคร
ผมไม่ใช่พ่อที่ดี
ผมบกพร่อง
บังคับให้เขาทำทุกอย่างที่ผมต้องการ
คุณทำดีที่สุดแล้ว
ผมเคยคบผู้หญิงเพี้ยนๆ แต่ไม่มีคนไอริชเลย
แต่ก็สร้างสรรค์ดีนะผมว่า
ยังไงเราก็เรียนรู้จากความผิดพลาด
ใช่แล้วล่ะ
- โชคดีกับทุกอย่าง - ขอบคุณค่ะ
และแล้ว ลินดา ซินแคลร์ ก็กลับมาใช้ชีวิตเป็นอาจารย์อีกครั้งนึง
แม้เธอจะนำวิธีการสอนรูปแบบใหม่มาใช้
หลังจากทุกคนอ่านกันจบแล้ว
เรามาฝึกการเขียน เชิงสร้างสรรค์กันหน่อยก็ละกัน
ครูอยากให้ทุกคนแต่งตอนจบใหม่ ให้อะเทลออฟทูซิตี้ส์
จะเป็นยังไงก็ได้ตามใจเธอ
ปลดปล่อยจินตนาการให้เต็มที่
เธอมักจะเจอคุณหมอเชอร์วู้ด
ถึงความถูกต้องเหมาะสม จะสั่งให้เธอรักษาระยะห่าง
จากพ่อของชายหนุ่ม ที่เธอเคยทำให้ตัวเองเสื่อมเสียอย่างมาก
เป็นชีวประวัติที่ดี
ฉันมีเล่มนึงถ้าคุณอยากยืม
- แฟนเหรอ - โคนัน ดอยล์เหรอ
- แน่นอน - ผมด้วย
ตั้งแต่ผมเด็กๆ
และมันก็จบลงแค่นั้น
คุณเป็นไงบ้าง
สบายดีค่ะ ขอบคุณ
คุณอยากไปหากาแฟดื่มไหม
แน่ล่ะว่า
เธอปฏิเสธ
ไปสิคะ
แล้ว.. พวกเขาก็คุยกัน แต่เรื่องทั่วๆ ไปเท่านั้น
เธอทำแต่เรื่องเพี้ยนๆ
เธอเคยเปิดท้ายขายของเก่าหน้าบ้าน
แล้วเอาเอลเลอรี่ควีนฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ของผมไปขายหมดทั้งชุด
- ไม่นะ - ใช่
ผมรู้ตอนนั้นล่ะว่ามันจบแล้ว
พวกเขาไม่คุยกันเรื่องเด็กหนุ่มคนนั้น
- เจสันไปได้สวย - เหรอคะ
ใช่เขากำลังเขียนงานเรื่องใหม่อยู่
เขาไปเวิร์กช็อป ที่โรงละครเด็กในนิวเจอร์ซีย์
คุณอาจรู้หรือไม่รู้ว่า มันอ้างอิงถึงออร์เวล
และคาฟก้าในองก์แรก
วิเศษไปเลยค่ะ
ผมขอพูดตรงๆ ได้ไหม
ฉันว่าแล้ว
เอาแล้วไง
คือตลอดเวลาที่เราเดินกันมา ผมเอาแต่คิด
ว่าคุณนอนกับลูกชายผม
ฟังนะ
ผมเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ หรืออะไรก็ตามแต่
"คิดว่าฉันมันสำส่อน"
ที่ผมพยายามจะพูดก็คือ
ผมยังคิดว่าคุณเยี่ยม
อะไรนะ
ใช่
และถ้าไม่แปลกเกินไป
สำหรับคุณหรือผม
วอลเตอร์ มอสลีย์จะพูดที่วิลค์อาทิตย์หน้า พวกเราน่าจะ..
ลินดา ซินแคลร์เธอกำลังทำอะไรอยู่
เธอควรอยู่ที่บ้านคนเดียว
เธอไม่อยากออกไปข้างนอก
โลกนี้มันโหดร้ายทารุณ
ลินดา
- ไงลินดา - ไง
- ลินดา - คุณดูดีมาก
ขอบคุณค่ะ
พร้อมไหมครับ
พร้อมค่ะ
ลินดาเธอฟังฉันอยู่รึเปล่า
อย่างี่เง่าน่า
"มารยาทดี"
"มีเสน่ห์ฟันสวย"
"อบอุ่น"
"มีอนาคต"
Thai Subtitle Modified From DVD Master By NongZEZA~@CtHts
ไฟล์นี้จัดทำเพื่อแบ่งปันความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด By: https://wwwุ siambit.tv